Home » Rak sutka

Rak sutka

rak sutka 1Rak sutka jest najczęściej pojawiającą się chorobą nowotworową występującą u kobiet, której częstotliwość pojawiania się regularnie rośnie wraz z wiekiem. Jest to typ nowotworu, w którym można często zaobserwować pojawianie się choroby w jednej rodzinie, szczególnie w przypadku wystąpienia u młodej kobiety. Wśród płci pięknej w Polsce ten rak stanowi prawie piętnaście procent rozpoznawanych przypadków (dane z 2002 roku). Jest to choroba, która pojawia się także u mężczyzn – w tym przypadku występuje rzadko i trudno go rozpoznać. W tej chwili rocznie w Polsce notuje się około dziesięciu tysięcy przypadków zachorowań na raka sutka, jednakże jedynie jedna trzecia z nich kwalifikuje się do leczenia operacyjnego – wynika to ze zbyt późnej diagnozy.
Interesujące dane przytacza American Chemical Society, dotyczące występowania raka sutka na terenie Stanów Zjednoczonych. Okazuje się bowiem, że wg danych organizacji w 2001 roku zanotowano ponad 190 tysięcy przypadków nowotworu u kobiet, z czego 41 tysięcy zakończyło się zgonem.
rak sutka 2Rozróżniamy trzy podstawowe rodzaje raka sutka. Jest to rak nieinwazyjny, średnio inwazyjny oraz inwazyjny. Może to być rak przewodowy lub zrazikowy. Stopień pośredni inwazyjności powodowany jest nowotwory rdzeniaste, śluzowe, cewkowate, z metaplazją, brodawkowate oraz apokrynalne. Raki inwazyjne z kolei to raki przewodowe inwazyjne oraz raki zrazikowe inwazyjne. Różne odmiany raka przewodowego to najczęściej występujący rodzaj nowotworu tego rodzaju.
Do niepokojących objawów, które wpływać mogą na pojawienie się tego rodzaju nowotworu należą między innymi obrzęki skóry (przypominające wizualnie skórkę owocu pomarańczy), stwardnienie gruczołu sutkowego, owrzodzenie, wypryski (również na otoczce), wyczuwalne guzki, wycieki z gruczołu, pojawiając się nagle różnice w wielkości piersi, zbyt częste twardnienie brodawki oraz niespotykane zachowanie całej piersi podczas unoszenia ramion (inny kąt podnoszenia się, brak unoszenia, nadmierne unoszenie itd). Objawem są również powiększone węzły chłonne w okolicy pach.
Dodatkowo należy wyróżnić szereg czynników, które sprawiają, że prawdopodobieństwo zachorowania wyraźnie wzrasta. Zaliczyć do nich można chociażby czynniki geograficzne, a więc miejsce zamieszkanie, stan okolicznego środowiska naturalnego, czystość powietrza, styl życia, możliwości finansowe, a także wpływ czysto genetyczny – rejon zamieszkania ma bowiem silny wpływ na dobór genowy. Nie bez wpływu pozostają też niektóre elementy czysto kulturowe, jak karmienie dziecka piersią, podejście do badań medycznych, czy dieta. Kolejnym czynnikiem jest wiek kobiety – w tym przypadku ryzyko zachorowania wzrasta po ukończenia trzydziestego roku życia, by zatrzymać się po menopauzie. Nieznaczny wzrost prawdopodobieństwa zachorowań notuje się również w przypadku wydłużonego czasu działania estrogenów na ustrój, co ma miejsce w przypadku zbyt wczesnego dojrzewania płciowego i późnego klimakterium. Istotny wpływ ma przebieg ciąży – oraz sama jej obecność w życiu kobiety. Badania kliniczne wykazały bezpośrednią zależność występowania raka sutka u kobiet, które przeszły ciążę do tych przypadków, gdzie ciąża nie nastąpiła. Okazuje się, że brak rodzenia dzieci trzykrotnie zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania. Również wiek pierwszego porodu ma wpływ. Rak sutka 3Możliwość zachorowania wzrasta niemal dwukrotnie jeśli pierwszy poród nastąpił po trzydziestym roku życia i około dwa i pół raza jeśli po ukończeniu trzydziestego piątego roku życia. Kolejnym czynnikiem są przebyte choroby sutków. Wliczyć tu można chociażby atypowy rozrost przewodowy i zrazikowy, gruczolistość stwardniającą, brodawczakowatość przewodów, zmiany proliferacyjne, czy wystąpienie gwiaździstych blizn. Jak w przypadku każdego rodzaju nowotworu ryzyko zwiększa się wielokrotnie w przypadku wystąpienia raka w innym miejscu ciała, a także w przypadku nadmiernej ekspozycji na promieniowanie jonizujące.
Rak sutka występuje blisko powierzchni ciała stąd możliwość jego wykrycia poprzez dotyk, ponadto wykonuje się badania przesiowowe, które pozwalają na wykrycie choroby w bardzo wczesnym stadium.
Leczenie przebiega wieloetapowo i najczęściej prowadzone jest przez zespół lekarzy różnych specjalności: chirurga onkologa, psychologa, rehabilitanta, radioterapeutę oraz onkologa klinicznego. Z ich pomocą oceniany jest stan zaawansowania choroby, a następnie dokonuje się wyboru leczenia: paliatywnego, przedoperacyjnego lub operacyjnego. Operacja to nie tylko usunięcie guza ale również możliwość oceny patologicznego stopnia zaawansowania zmutowanej tkanki, jej typ histologiczny, oraz innych czynników charakteryzujących chorobę. Przed zastosowaniem chemioterapii przedoperacyjnej stosuje się biopsję, której celem jest pobranie dużej ilości tkanki – w celu wykonania podobnej oceny jak pooperacyjna. Jest to o tyle istotne, że zastosowanie chemioterapii może zaburzyć wyniki badań wykonanych po tym leczeniu poprzedzającym operację, mogłyby one być nieadekwatne do stanu faktycznego. Dane uzyskane podczas badania służą opracowaniu optymalnej terapii w dalszym przebiegu leczenia (do dyspozycji lekarze mają tu chemioterapię, leczenie celowane, hormonoterapię i radioterapię).

Leave your response!

You must be logged in to post a comment.